Translate

wtorek, 2 marca 2021

#045 - Kołobrzeg - Muzeum Oręża Polskiego

 


 54°10′40″N 15°34′37″E

 

 Witajcie przyjaciele. Witajcie wszyscy wędrowcy i powsinogi. Dzień mamy coraz dłuższy, słońca coraz więcej. Po tym jak zima niespodziewanie dała nam się we znaki, wszem i wobec ogłaszając " Jeszcze jestem i będę was co jakiś czas odwiedzała bo nikt mnie jeszcze z rejestru pór roku nie wykreślił i do archiwum nie odstawił" zatęskniliśmy za ciepłym wiatrem i gorącym słońcem. I oto nadchodzą te dni. Niedługo wiosna, majówka a potem gorące lato. Warto więc zaplanować nasze wakacje. Odkurzyć i przewietrzyć przyczepy kempingowe i kampery, przejrzeć i może naprawić namioty, sprawdzić sprzęt biwakowy. Przygotować samochody, motocykle, rowery i dobre buty - wszystko zależy od tego czym będziemy się poruszać. Czasy są mało ciekawe z wiadomych względów. Turystyka indywidualna zdaje się być najbezpieczniejsza a jednocześnie najciekawsza.  Pomyślałem więc że warto Wam zaproponować kilka interesujących szlaków turystycznych. Można tam pojechać i spędzić weekend albo urządzić sobie turystyczny rajd. Przemieszczając się od jednej miejscowości do drugiej zobaczycie miejsca do których pewnie nigdy byście nie zawędrowali/ły. Będą one szczególnie atrakcyjne dla zmotoryzowanych i tych którzy/które nie boją się nocować na łonie natury (namiot) ewentualnie korzystać z Agroturystyki. Wiadomo że najbardziej usatysfakcjonowani będą właściciele kamperów i przyczep kempingowych. Pamiętajmy też że jeżdżąc po Polsce, korzystając z agroturystyki, pól namiotowych, biwaków, małej gastronomii pomagamy przetrwać zarazę polskim przedsiębiorcom i polskim rolnikom. Bądźmy ze sobą solidarni i choćby w ten sposób pomagajmy sobie. Musimy to robić sami bo tzw. rząd nam nie pomoże. Pamiętajmy też o tym że nie jesteśmy sami. Zostawmy miejsce miejsce w którym obozowaliśmy w takim stanie w jaki sami chcielibyśmy je zastać.

Będę Wam co tydzień prezentował 2-3 miejsca gdzie warto pojechać. Spróbuję Was zainteresować. Wrzucę kilka zdjęć byście poczuli chęć pojechania tam, byście poczuli przedsmak przygody która być może tam na Was czeka. Kolejność postów nie będzie miała żadnego znaczenia. Gdzie, kiedy i w jakiej kolejności się udacie? To pozostawiam Waszej inicjatywie.

 

8 maja 1963 roku w Kołobrzegu powstało Muzeum Oręża Polskiego i zostało wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów. Oprócz siedziby dyrekcji i oddziału Muzeum Miasta Kołobrzegu w Pałacu Braunschweigów, także zespół obiektów przy ulicy Emilii Gierczak 5, gdzie mieści się wystawa główna – Dzieje Oręża Polskiego, Skansen Morski w kołobrzeskim porcie, Muzeum Zimnej Wojny w Rogowie na bazie magazynu amunicji atomowej oraz oddział Muzeum Lotnictwa i Techniki Wojskowej w hangarze w Rogowie. Mimo początkowych założeń, muzeum miało mieć charakter historyczno-miejski, poświęcony historii Kołobrzegu, od 1966 roku placówka ma profil historyczno-wojskowy. Historia Kołobrzegu jest jednak stale obecna w projektach muzeum. 

 

Początkowo wystawa „Dzieje oręża polskiego na Pomorzu Zachodnim” została otwarta w wieży obecnej Bazyliki Mariackiej w Kołobrzegu 8 maja 1966 roku. Mieściły się tam następujące ekspozycje: I poziom: wojny szwedzkie, wojny napoleońskie, II poziom: Pomorze Zachodnie, agresja hitlerowska na Polskę, bitwa o Wał Pomorski, III poziom: bitwa o Kołobrzeg, operacja pomorska (autorzy wystawy: Janusz Przewoźny, Tadeusz Gasztold, Zygmunt Grężlikowski, Franciszek Rożnowski). W 1974 roku, świątynię przekazano Kościołowi katolickiemu, a w 1976 roku wieża została oddana Parafii Św. Marcina w Kołobrzegu. Od tego czasu, zbiory militarne mieściły się na wystawie plenerowej przy obecnej ul. Emilii Gierczak, otwartej 12 października 1977. Prze kolejne miesiące trwały prace nad budową tymczasowej siedziby na wystawę główną, którą otwarto 17 marca 1980 roku. Autorem koncepcji wystawy był ówczesny dyrektor muzeum – Hieronim Kroczyński.

Muzeum posiada bogatą kolekcję mundurów żołnierzy polskich z okresu I i II wojny światowej, włącznie z mundurem powstańca wielkopolskiego. Na wystawie głównej można zobaczyć umundurowanie, wyposażenie i pamiątki okresu powstań narodowych i okresu porozbiorowego, eksponaty z czasów Królestwa Polskiego, a także powstawania państwa polskiego. Uzupełnieniem tej kolekcji jest bogata prezentacja pojazdów wojskowych, samolotów, broni pancernej i artylerii wyeksponowana w sali techniki oraz na wystawie plenerowej, gdzie można zobaczyć m.in. jeżdżące radzieckie czołgi T-34-76 i T-34-85  czy niemiecki rekonstruowany czołg Panzerkampfwagen IV. 













 Drugi oddział muzeum mieści się w pochodzącym z początku XIX wieku Pałacu Braunschweigów, . Początkowo wystawa stała poświęcona dziejom Kołobrzegu otwarta została 23 maja 1970 roku w średniowiecznej kamienicy mieszczańskiej przy ul. Emilii Gierczak. Jednakże w związku z przekazaniem na rzecz muzeum Pałacu Braunschwegiów, w jego piwnicach w czerwcu 1977 roku otwarto wystawę „Dzieje Kołobrzegu”. Prezentowana jest tam historia i prahistoria Kołobrzegu i okolic do 1945 roku, ze szczególnym uwzględnieniu wieków średnich, czasów Twierdzy Kołobrzeg i nadmorskiego kurortu.

Trzeci oddział muzeum został otwarty 14 sierpnia 2013 roku w Porcie Rybackim w Kołobrzegu przy ulicy Bałtyckiej 31. To plenerowa ekspozycja muzealiów morskich, prezentująca dwa udostępnione do zwiedzania okręty wojenne: patrolowiec „Fala” i kuter rakietowy „Władysławowo”, pozostałości po niszczycielu ORP „Burza” – pierwszym polskim okręcie muzealnym, a także liczne eksponaty związane z kulturą morską i Marynarką Wojenną.





Czwarty oddział muzeum powstał w przejętych przez powiat kołobrzeski pod koniec 2015 roku dwóch magazynach amunicji atomowej oraz schronu typu „Granit” w miejscowości Dobrowo w gminie Tychowo. Obiekty te przekazano Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu. W magazynie nr 17 powstało Muzeum Zimnej Wojny Podborsko 3001. Autorem scenariusza wystawy jest pan Robert Dziemba. Obiekt został przystosowany do zwiedzania i otwarty 10 września 2016 roku. Można w nim zobaczyć oryginalne i sprawne wyposażenie produkcji radzieckiej, służące do przechowywania broni jądrowej na terytorium PRL. To jedyny tego rodzaju zachowany obiekt na terenie Polski.



Piąty oddział muzeum powstał w historycznym hangarze w Rogowie zakupionym od gminy Trzebiatów przez powiat kołobrzeski 19 października 2018 roku.Obiekt ten jest aktualnie remontowany ale już pojawiają się w nim pierwsze eksponaty warto więc próbować. Duża ekspozycja lotnicza znajduje się również w Kołobrzegu na wystawie plenerowej przy ul. Emilii Gierczak.





Na zwiedzenie całego muzeum warto poświęcić dwa dni. Będzie to prawdziwa atrakcja dla miłośników historii i militariów.


 Większość zdjęć jest autorstwa Wojciecha Godlewskiego i Jolanty Grochowskiej. Kilka fotografii z Kołobrzegu, Rogowa i Podborska to autorzy nieznani.


Jeśli podoba Wam się tematyka moich blogów (after the reset) i (MĘSKI BIGOS) , i uważacie moje teksty za interesujące to proszę o polubienie, lajkujcie i dopiszcie się do listy obserwujących. Z góry dziękuję i pozdrawiam.

poniedziałek, 1 marca 2021

#044 - POMORSKIE WĘDRÓWKI - KARLINO (POLSKI KUWEJT)


54°02′07″N 15°52′37″E

 


  Nastały paskudne czasy. Pandemia, korona. Różnie na to mówimy na tą zarazę. Coraz trudniej jest spędzić wolny czas w bezpieczny sposób a tu idzie wiosna a po niej lato. Warto powoli szykować się do majówki i do wakacji. Wielu/wiele z nas boi się tłumu. To zrozumiałe. Zdrowie i życie to przecież najcenniejsze co mamy. Do tego, nie dość że musimy się o siebie troszczyć to dodatkowo liczyć się musimy z aparatem represyjnym państwa. Pomyślałem więc że warto Wam zaproponować kilka interesujących szlaków turystycznych. Można tam pojechać i spędzić weekend albo urządzić sobie turystyczny rajd. Przemieszczając się od jednej miejscowości do drugiej zobaczycie miejsca do których pewnie nigdy byście nie zawędrowali/ły. Będą one szczególnie atrakcyjne dla zmotoryzowanych i tych którzy/które nie boją się nocować na łonie natury (namiot) ewentualnie korzystać z Agroturystyki. Wiadomo że najbardziej usatysfakcjonowani będą właściciele kamperów i przyczep kempingowych. Pamiętajmy też że jeżdżąc po Polsce, korzystając z agroturystyki, pól namiotowych, biwaków, małej gastronomii pomagamy przetrwać zarazę polskim przedsiębiorcom i polskim rolnikom. Bądźmy ze sobą solidarni i choćby w ten sposób pomagajmy sobie. Musimy to robić sami bo tzw. rząd nam nie pomoże. Będę Wam co tydzień prezentował 2-3 miejsca gdzie warto pojechać. Spróbuję Was zainteresować. Wrzucę kilka zdjęć byście poczuli chęć pojechania tam, byście poczuli przedsmak przygody która być może tam na Was czeka. Kolejność postów nie będzie miała żadnego znaczenia. Gdzie, kiedy i w jakiej kolejności się udacie? To pozostawiam Waszej inicjatywie. 


 

 

 Ok. 6 km na północny zachód od Białogardu, w widłach dwóch rzek Parsęty i Radwi na skrzyżowaniu dróg nr 112 i 163 leży Karlino.

Stara osada położona przy szlaku solnym z Kołobrzegu do Wielkopolski. Tędy sunęły karawany wiozące sól warzoną w Kołobrzegu i okolicznych osadach do wielkopolskich grodów Poznania, Gniezna i Kalisza a stamtąd na Śląsk, do Czech i na Morawy oraz do Turyngii i Saksonii. Pierwsza wzmianka z 1159 o istniejącej w Karlinie komorze celnej pobierającej opłaty od drewna transportowanego wodą do kołobrzeskich warzelni. Kolejna wzmianka z 1240 roku podaje, że Karlino należało do tzw. Księstwa Kamieńskiego. W notce z 1299 roku występuje zapis „Civis In Corlin”. Biskupi kamieńscy weszli w posiadanie Karlina w 1280 roku w spadku po księciu Warcisławie III 


 

z dynastii Gryfitów. W 1308 roku biskup kamieński wspomniał o swoim zamku w Karlinie, będącym niewielkim, drewnianym grodem w widłach dwóch rzek płynących przez miasto. W 1372 roku postanowiono przenieść siedzibę biskupstwa  do Karlina, w tym celu rozpoczynając budowę zamku obronnego. Na ten cel biskup Filip von Rehberg pożyczył od rady miejskiej Słupska kwotę 350 grzywien. On też w 1385 roku nadał osadzie Karlino prawa miejskie na prawie lubeckim oraz ustanowił herb i pieczęć miejską. 


 

W roku, w efekcie zajęcia Karlina przez wojska pomorskie, 1409 doszło do wielkich zniszczeń. Reformacja i przyjęcie luteranizmu w 1534 roku zmieniło sytuację miasta. Biskupi zamienili zamek w renesansową rezydencję a miasto przeżywało rozkwit gospodarczy i kulturalny.

Wojna trzydziestoletnia (1618–1638) przerwała rozwój, powodując stagnację Karlina na prawie 100 lat. Od 1653 r. pod panowaniem brandenbursko-pruskim, dzieliło losy polityczne Pomorza Zachodniego (zgermanizowana nazwa Korlin a Persante). W 1699 r. Fryderyk I Hohenzollern 


 

osiedlił w Karlinie emigrantów francuskich, którzy założyli gorzelnię słynną z przedniej jakości trunków .

Miasto dotknęły pożary: pierwszy w 1685 roku strawił całe miasto (ocalał jedynie zamek i kościół), w 1765 roku pożar strawił również przedmieścia Karlina. W międzyczasie wojska gen. Rumiancewa 


 

 splądrowały i podpaliły zamek, który nie został odbudowany. Po tym burzliwym okresie nastąpił rozwój Karlina. Na miejscu wypalonego zamku powstał browar, a na parcelach w centrum miasta zaczęły powstawać pierwsze murowane kamienice. W 1724 roku uregulowano Parsętę i przerzucono przez nią pierwszy most betonowy.

Tę dobrą koniunkturę przerwał okres wojen napoleońskich. W lutym 1807 roku Karlino było główną kwaterą wojsk podczas szturmu na Kołobrzeg. Duża liczba francuskich wojsk doprowadziła w mieście do wybuchu epidemii czerwonki , na którą zmarło 30%  populacji Karlina. Na przełomie XVIII / XIX w. Karlino było małym ośrodkiem tkactwa.

W latach 1846–1849 wybudowano drogę łączącą miasto z Kołobrzegiem i Szczecinkiem, a niespełna dziesięć lat później, w 1859 roku przez stację Karlino przejechał pierwszy pociąg. Największy rozkwit handlu oraz przemysłu (m.in. tkactwo[4]) Karlino przeżyło w XIX i na początku XX wieku. W 1873 r. zlikwidowano malutki powiat karliński, a miasto przyłączono do ziemskiego powiatu kołobrzesko-karlińskiego (Bezirk Kolberg-Körlin), który istniał do 1946 roku. Koniec XIX wieku to okres uprzemysłowienia – powstała wtedy m.in. Karlińska Fabryka Maszyn (Maschinenfabrik Körlin). Rozwinął się przemysł spożywczy (młyny, olejarnia) i drzewny (tartak, stolarnia).

Na początku XX wieku Karlino dotknięte było w szczególnym stopniu tzw. Ostfluchtem, czyli odpływem ludności do bogatszych rejonów Niemiec, w wyniku którego liczba mieszkańców spadła o ponad 2%. W 1905 roku wybudowano sąd rejonowy, w 1907 roku pożar starego ratusza wymusił budowę nowego.

Życie miasta zasadniczo odmieniła II wojna światowa i jej następstwa. W 1940 roku do Karlina przybyła grupa 150 jeńców francuskich. Wobec zbliżającej się Armii Czerwonej w styczniu 1945 roku wydano rozkaz o ewakuacji ludności cywilnej, który dotarł do miasta dopiero w nocy 3 marca 1945 roku. Mieszkańcy zamierzali ewakuować się przez Dygowo i Kołobrzeg, jednak żołnierze sowieccy wysadzili most na Parsęcie i 4 marca zajęli miasto (w 1985 roku odsłonięto przy ul. Parkowej pomnik ku ich czci). 

Miasto zostało przekazane polskiej administracji i wcielone do państwa polskiego. Dotychczasowych mieszkańców Karlina wysiedlono do Niemiec. Pierwsi polscy osadnicy pojawili się w mieście 20 marca 1945.

W związku ze znacznym zniszczeniem Kołobrzegu, Karlino pełniło funkcję siedziby władz powiatu do roku 1947. W 1958 roku miasto zostało przyłączone do powiatu białogardzkiego.

  Na przełomie lat 1980 i 1981 podczas prac przy odwiertach poszukiwawczych doszło w podkarlińskich Krzywopłotach do wybuchu i zapłonu ropy naftowej. Od tej pory Karlino jest ośrodkiem wydobycia ropy naftowej i gazu ziemnego.

 May be an image of 1 person and outdoors

Warto zobaczyć:

śródmieście miasta z fontanną z 3 strażakami

kościół parafialny pod wezwaniem św. Michała Archanioła, z 1510 roku 

park miejski, ul. Szczecińska 12, z drugiej połowy XIX wiek wieku 

zespół folwarczny, z XIV wieku, XIX wiek wieku, obejmujący: 

przyziemie zamku Biskupów Kamieńskich, z XIV wiek wieku, przebudowane w latach 30. XIX wieku, obecnie spichlerz  

dworek, obecnie budynek administracyjny, z przełomu XIX / XX wieku, obecnie budynek administracyjny 

magazyn zbożowy, z końca XIX wieku 

zabytkowa obora, z końca XIX wieku 

zabytkowa stodoła, z końca XIX wieku 

dom, przy ul. Konopnickiej 29, szachulcowy budynek mieszkalny w stylu eklektycznym z połowy XIX wieku 

dom, przy ul. Koszalińskiej 94, szachulcowy, budynek mieszkalny w stylu eklektycznym z przełomu XIX wieku i XX wiek wieku; ściany i dach wyłożone czarnym łupkiem. Oryginalna stolarka drzwiowa i okienna – z gzymsem i sztukaterią (arabeskami) i kolumnami  

spichlerz, przy ul. Szczecińskiej 17, szachulcowy budynek w stylu neogotyckim z lat 30. XIX wieku, nr rej. 1181 z dnia 20 lipca 1983 r. Szczególne wykończenie szczytowe z neogotyckimi wieżycami

dom tzw. Napoleona, Rynek 17, szachulcowo-murowany budynek z 1792 r

ratusz, zbudowany w latach 1908–1912 w południowo-zachodnim narożniku rynku. Poprzedni ratusz spłonął 27 stycznia 1907 r. podczas obchodów urodzin cesarza niemieckiego Wilhelma II. Nowy ratusz został zbudowany w stylu eklektycznym ze sklepieniem neogotyckim. Charakteryzuje się bogatą sztukaterią, szczytem neorenesansowym z kartuszem miasta; obecnie jest siedzibą Urzędu Miasta i Gminy.

 kamienica, przy ul. Koszalińskiej 4, pochodzi z drugiej połowy XIX wieku, murowana, zbudowana w stylu neorenesansowym

 kamienica, przy ul. Koszalińskiej 16 z 1902 r., secesyjna, murowana, nad witrynami sklepowymi maszkarony.

 kamienica, przy ul. Koszalińskiej 22 z końca XIX wieku, neoklasycystyczna, murowana.

 dom przy ul. Koszalińskiej 77 z końca XIX wieku, neoklasycystyczny, murowany, z bogatą sztukaterią, gzymsem kostkowym, pilastrami i tympanonem.

 budynek mieszkalny na ul. Koszalińskiej 86, z 2. połowy XIX wieku. Zbudowany w stylu eklektycznym z oryginalną stolarką drzwiową i okienną, z gzymsem kostkowym i sztukaterią (arabeskami), pilastrami i tympanonem. Budynek wyremontowany, pokryty nowym dachem, a na dwupiętrowym strychu urządzono mieszkania

 kamienica, przy ul. Białogardzkiej – eklektyczna, murowana z 2. poł. XIX wieku.

 kamienica, przy ul. Szczecińskiej – murowana, zbudowana w drugiej połowie XIX wieku w stylu secesyjnym.

 dwór Fryderyka Wilhelma na wyspie. Budynek murowany, eklektyczny, szachulcowy, zbudowany pod koniec XIX wieku. Po II wojnie światowej pełnił funkcję budynku biurowego, należącego do PGR Karlino

 pomnik pamięci sportowców


















 

 http://www.karlino.pl/strona-694-baza_noclegowa.html

http://www.karlino.pl/info-kategoria-25-gastronomia.html 

 

 Jeśli podoba Wam się tematyka moich blogów (after the reset) i (MĘSKI BIGOS) , i uważacie moje teksty za interesujące to proszę o polubienie, lajkujcie i dopiszcie się do listy obserwujących. Z góry dziękuję i pozdrawiam.

 

 UWAGA : Wszystkie posty o turystyce mojego autorstwa ukazują się wcześniej na moim drugim blogu
Jeśli więc chcecie wcześniej się z nimi zapoznać to zapraszam na https://afterthereset.blogspot.com/